عزّ و جلّ يوم القيامة و هو عنه معرض [ الحديث 960 استحباب الوصية بالخمس ثم الربع ثم الثلث ] و فيه أيضا : في ذلك الباب و بهذا الإسناد قال : قال عليّ عليه السّلام : لئن اوصى بالخمس أحبّ إليّ من أن اوصي بالرّبع ، و لئن اوصي بالرّبع أحبّ إلىّ من أن اوصي بالثّلث ، و من اوصى بالثّلث لم يترك شيئا . [ الحديث 961 استحباب الوصيّة للقرابة و إن كان قاطعا ] في الوسائل : ( كتاب الوصايا ) باب « استحباب الوصيّة للقرابة و إن كان قاطعا » عن السّكوني ، عن جعفر بن محمّد ، عن أبيه عليهم السّلام قال : من لم يوص عند موته لذوي قرابته ممّن لا يرثه فقد ختم عمله بمعصيته . [ الحديث 962 وجوب الوصيّة على من عليه حقّ ] و فيه أيضا : باب « وجوب الوصيّة على من عليه حقّ » عن أبي الصّباح الكناني ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : سألته عن الوصيّة فقال : هي حقّ على كلّ مسلم .

--> عزت و جلال را روز قيامت ملاقات نمايد در حالى كه خداوند از او روگردانست . ( 1 ) 960 - و نيز در همان كتاب و باب و بسند سابق از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه حضرت ( امير المؤمنين ) على ( ع ) فرمود : هر آينه اگر بيك پنجم ( از مال خود ) وصيت نمايم نزد من محبوب‌تر است از اينكه بيك چهارم از آن وصيت كنم ، و وصيت كردن بيك چهارم از مال خودم نزد من محبوبتر از آنست كه بيك سوم آن وصيت نمايم ، و كسى كه بيك سوم از مال خود وصيت كند چيزى را فرو گذار ننموده ( يعنى حد اكثر حقى كه از مال خود دارد در وصيتش استفاده نموده و چيزى از آن را بنفع ورثه باقى نگذارده ) . ( 2 ) 961 - در وسائل : ( كتاب وصايا ) باب « استحباب وصيت براى خويشاوندان اگر چه قطع رحم نموده باشند » از سكونى از حضرت صادق ( ع ) از پدر بزرگوارش عليهما السّلام روايت شده كه فرمود : كسى كه هنگام مرگ خود براى خويشاوندانى كه از او ارث نميبرند وصيت نكند ( به مقدارى از مال خود و چيزى از آن براى آنها قرار ندهد ) پس عمل خود را بنافرمانى و معصيت خداوند پايان داده است . ( 3 ) 962 - و نيز در همان كتاب : باب « وجوب وصيت بر كسى كه حقى بر ذمهء اوست » از ابى الصباح كنانى روايت شده كه گفت از حضرت صادق ( ع ) راجع به وصيت پرسش نمودم پس فرمود : وصيت نمودن بر هر فرد مسلمانى ثابت و لازم است .